Znamiona miłości małżeńskiej

         Istotą małżeństwa jest miłość. Zakłada ona bezinteresowny dar z siebie. Bycie darem wypływa z wolności, jaką został obdarowany człowiek przez Stwórcę. Wolność określa ten dar. Człowiek, jako osoba może sam stanowić o sobie, może ofiarować siebie drugiej osobie, w wolności wyboru.

         Powołanie do małżeństwa jest skierowane do dwóch osób jednocześnie, do kobiety i do mężczyzny. To wezwanie, które wspólnie oni odczytują, jest powołaniem do miłości małżeńskiej. Miłość małżeńska przejawia się w budowaniu wzajemnej jedności oraz otwartości na dar życia. Jest wolna od przywłaszczania drugiej osoby oraz jest wolna od użycia. Wyraża się poprzez relacje wzajemnego zaufania, otwartości, gotowości obdarowywania dobrem i wzajemnego poszanowania.

         Słowa przysięgi małżeńskiej określają wymiary i głębię relacji małżonków. Mówią one o miłości, wierności, uczciwości oraz o trwaniu aż do śmierci.

            MIŁOŚĆ pełna oznacza to, że małżonkowie dzielą się wielkodusznie między sobą wszystkim, co posiadają. Miłość ta objawia się zwłaszcza w tym, że źródłem ich szczęścia  jest bardziej to, co przekazują sobie nawzajem i co ich ubogaca, aniżeli to, co jeden od drugiego bierze. Szukanie dobra drugiej osoby weryfikuje tę miłość. Kto prawdziwie kocha swego współmałżonka, nie kocha go ze względu na to, co od niego, ale dla niego samego, szczęśliwy, że może go wzbogacić darem z samego siebie (HV, 9).

         Jest to miłość, która nie szuka swego, zarówno na płaszczyźnie duchowej, jak i cielesnej. Szuka dobra ukochanej istoty. Stąd może zaistnieć prawdziwy akt miłości, któremu towarzyszy emocjonalne odczuwanie miłości. Co więcej, wewnętrznym aktem miłości może być zrezygnowanie z zewnętrznego aktu i własnego przeżycia dla prawdziwego dobra współmałżonka.

         Nieliczenie się z prawdziwym dobrem drugiej osoby, jaką jest współmałżonek, może być w pewnych wypadkach równoznaczne z ciężkim naruszeniem miłości bliźniego.

         WIERNOŚĆ zakłada uczciwość małżeńską. Jest więc wyłącznością w miłości. Małżonkowie ofiarując sobie swoją wzajemną miłość poprzez całkowity dar ciała, ofiarują sobie również zdolność stania się źródłem życia.

         Wierność wyklucza zdradę, jest wezwaniem do czystości małżeńskiej, do odpowiedzialności za życie, które może się począć. Wyklucza także wszelkie użycie i traktowanie osoby współmałżonka jako środka, którym można się posłużyć dla uzyskania własnej przyjemności. Wierność to również zaufanie, jakim obdarza się drugą osobę. Jest przyjęciem i uszanowaniem prawdy o osobie, a tym samym uznaniem godności jaką została obdarowana przez Stwórcę. Wierna miłość jest wzajemnym przystosowaniem się do siebie osób. Jest budowaniem wspólnoty małżeńskiej i rodzinnej.

         Troska o trwałość miłości oznacza, iż małżonkowie winni pielęgnować miłość i chronić ją przed tym wszystkim co jej zagraża. Przysięga małżeńska odnosząca się do pozostania przy współmałżonku aż do chwili śmierci ukazuje potrzebę ciągłego przyjmowania na nowo drugiej osoby, ciągłego odnawiania i podejmowania miłości do niej, szczególnie w okresach trudności i kryzysów. Miłość małżeńska powinna zawierać więc w sobie nadzieję życia w wieczności i nadzieję osiągnięcia swej doskonałej pełni w Bogu. Nadzieja pozwala ufać, iż miłość, jaka łączy małżonków, przetrwa nie tylko do chwili śmierci, ale zostanie utrwalona na wieczność.

             W miłości małżeńskiej nie ma odwrotu mimo dni ciemnych i chwil załamań. Miłość wierna pozostaje obca w3szelkiemu cudzołóstwu i rozwodowi (KDK), i to nie tylko w sposób zewnętrzny, ale i wewnętrzny: Słyszeliście, że powiedziano: Nie cudzołóż! A Ja wam powiadam: Każdy, kto pożądliwie patrzy na kobietę, już się w swoim sercu dopuścił z nią cudzołóstwa (Mt 5, 27-28).

         Małżonkowie trwają na zawsze w takim przymierzu, w którym wzajemnie się sobie oddają i przyjmują (KDK 48). Ta więź osobowa małżonków sprawia, że czystość małżeńska równocześnie uzasadnia i buduje jedność, wyłączność i nieodwołalność relacji płciowej jako istniejącej  wewnątrz osobowej więzi miłości.