SANKTUARIUM » Informacje

Sanktuarium Matki Bożej Leśniowskiej Patronki Rodzin położone jest na przedmieściu Żarek, w parku obok źródła Leśniówki (to źródło, które cudownie wytrysnęło za przyczyną Patronki Sanktuarium, Matki Bożej Leśniowskiej). Jest ono sercem zespołu klasztornego Paulinów, w którego skład wchodzi kościół pod wezwaniem Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny, klasztor, dzwonnica, dom pielgrzyma oraz kaplica Matki Bożej Anielskiej.

Kościół pw. Nawiedzenia NMP pochodzi z początku XVII w. i został zbudowany na miejscu poprzedniej, drewnianej świątyni. Kościół jest jednonawowy, oszkarpowany, murowany, kryty blachą. Był wielokrotnie przebudowywany: w roku 1762 dobudowano kruchtę, w 1791 przedłużono nawę, w 1798 wybudowano wieżyczkę na sygnaturkę.

Ołtarz główny, w którym znajduje się Figura Matki Bożej Leśniowskiej, jest późnobarokowy i został ufundowany przez Wojciecha Męcińskiego w roku 1730. Figura umieszczona jest w specjalnej kasecie. W zwieńczeniu ołtarza znajduje się niewielki obraz, przedstawiający Nawiedzenie św. Elżbiety, będący przez to nawiązaniem do wezwania kościoła. Jako zasłona ołtarza głównego służy obraz Matki Bożej Niepokalanie Poczętej.

W kościele znajdują się cztery ołtarze boczne, pochodzące z I połowy XVIII w. Z lewej strony (od strony wejścia), bliżej prezbiterium, mieści się ołtarz św. Pawła Pierwszego Pustelnika, Patriarchy Zakonu Paulinów. W zwieńczeniu ołtarza znajduje się wizerunek św. Hieronima, zaś po bokach ołtarza stoją figury św. Hieronima i św. Antoniego. Po tej samej stronie kościoła, lecz nieco bliżej wyjścia, mieści się ołtarz Najświętszego Serca Pana Jezusa, również XVIII-wieczny, oflankowany postaciami św. Barbary i św. Katarzyny.

Z prawej strony kościoła, bliżej prezbiterium, znajduje się ołtarz z obrazem przedstawiającym śmierć św. Józefa. Na ołtarzu ustawione są figury św. Jana Nepomucena oraz św. Szymona Apostoła. Nieco dalej stoi ołtarz św. Antoniego, pochodzący z 1857 roku. Ołtarz wieńczy gloria z napisem IHS, zaś flankują go rzeźby aniołów.

Do zabytkowego wyposażenia kościoła zalicza się również bogato rzeźbiony konfesjonał i stalle oraz złoconą ambonę (wszystko z roku 1782). Na szczególną uwagę zasługuje natomiast współczesna (wykonana w latach 1987-88 przez G. Klaryskę i J. Pasternaka) polichromia. Przedstawia ona m. in. przekazanie Cudownej Figury, sprowadzenie Paulinów do Leśniowa oraz koronację wizerunku. Na sklepieniu widnieją również medaliony z wizerunkami osób zasłużonych dla Zakonu Paulinów: św. Pawła, Patriarchy Zakonu, bł. Euzebiusza, założyciela Zakonu, św. Augustyna, według którego reguły zorganizowany jest Zakon, oraz św. Kazimierza Królewicza, konfratra Paulinów.

Prawdziwą ozdobą świątyni są wstawione niedawno drzwi główne, boczne i do zakrystii. Przedstawione na nich sceny odnoszą się do różnych dziedzin życia Kościoła i leśniowskiego Sanktuarium. Na głównej bramie przedstawiono sceny symbolizujące zbawienie świata przez Jezusa Chrystusa oraz dzieje Figury Matki Bożej Leśniowskiej. Drzwi boczne ozdobił wizerunek św. Pawła Pierwszego Pustelnika, Patriarchy Zakonu Paulinów, wraz ze św. Antonim, zaś płaskorzeźby na drzwiach do zakrystii symbolizować mają czynności liturgiczne Kościoła, w których Jezus Chrystus kontynuuje dzieło Odkupienia (Eucharystia, modlitwa, Msza św.).

Obok kościoła wznosi się obszerny budynek klasztoru, połączony z kościołem na poziomie I piętra. Początek budowy klasztoru to rok 1755, toteż chronologicznie rzecz ujmując budynek ten zalicza się do stylu późnobarokowego. Brak mu jednak wyraźnych cech stylowych. Klasztor składa się z czterech skrzydeł, zaś w środku ma kwadratowy wirydarz.

Kaplica zbudowana jest na planie elipsy. Wieńczy ją niewielka wieżyczka na sygnaturkę. Wewnątrz znajduje się ołtarz przedstawiający Matkę Bożą Leśniowską, adorowaną przez anioły, które nakładają Jej oraz Dzieciątku korony. Obok kaplicy stoi jedna z 15 kapliczek różańcowych, zbudowanych w latach 1984-86.